Een interview, hoe kom je daaraan?

Op een druilerige dag in oktober werden mijn vriendin Ria en ik geïnterviewd voor een stuk in een informatief tijdschrift. We waren best een beetje zenuwachtig in het begin, maar wat werd het een leuk gesprek! ‘Een interview, hoe kom je daaraan?’ vroeg iemand mij. Nou, dat zit zo. Een kennis stuurde me een bericht:

Hoi Agnes, is dit wat voor jou en Ria?
Ik zag deze oproep in RuM (Roept u Maar) op Facebook:

16 SEPTEMBER 2014

Goedenavond! Ik ben (iedere twee maanden) op zoek naar:

– Een wandelaar/fietser (m/v) van 40+
met een plek waar hij/zij graag komt om te wandelen of te fietsen: een plek met een verhaal.

Ik schrijf voor een wandel- en fietstijdschrift. Daar verzorg ik voor rubriek  ‘De Plek’ een kort interview met en over een ‘gewone wandelaar of fietser’, inclusief een foto van de geïnterviewde persoon. Vorm: spread met tekst van 450 woorden en portretfoto van de geïnterviewde op de bijzondere plek.

Wie kent er mensen die aan deze beschrijving voldoen? Het zijn er veel, maar ik wil niet uit m’n eigen kring blijven ‘putten’. Mail me als je iemand kent!

Groet,
Laurie Karine

‘Een interview, hoe kom je daaraan?’ Nou, zo dus.

Ria en ik voldeden aan de beschrijving. Omdat we van uitdagingen houden, de Rucphense heide voor ons speciaal is en we de warmte van onze vriendschap graag delen, mailde ik:

17 SEPTEMBER 2014

Beste Laurie Karine,

Mogen het ook twee fietsers zijn … op één fiets? Dan wil ik graag mijn vriendin Ria en mijzelf aanmelden. Ria is blind en ik ben haar voorrijdster, vandaar dat we op één fiets rijden; een tandem. De plek met een verhaal is ‘onze achtertuin,’ althans zo noemen wij de Rucphense heide. Ria woont aan de ene kant en ik aan de andere. De heide verbindt ons en is dé startplek voor onze tandemtochten: jaar in, jaar uit, seizoen in, seizoen uit.

Nu is de heide prachtig paars, maar dat is bijna voorbij. De Rucphense heide maakt deel uit van een knooppuntenroute en je rijdt, indien je dat leuk vindt, zo België in. Als een interview met ons is wat je zoekt, kun je contact opnemen met mij.

Groetjes,
Agnes (en Ria)

De freelance journaliste, die ook fotografe is, nam contact op en we maakten een afspraak. Daar was ze; een jongedame met kuiltjes in haar wangen. Laurie Karine stelde zich voor, we namen plaats aan een tafel en een spontaan gesprek volgde. De gezonde spanning die Ria en ik hadden, verdween al bij het eerste kopje thee. Ze bleek oprecht geïnteresseerd in onze plek en ons verhaal.

Terwijl we ernaartoe fietsten, Ria en ik op de tandem en Laurie Karine op een gewone fiets naast ons, zette ze het interview voort. Eenmaal aangekomen maakte ze prachtige foto’s van ons in de natuur. (Ik kan ‘prachtig’ zeggen, want ik mocht ze meteen zien!)

Toen we terugfietsten zei Laurie Karine: ‘Ria, ik probeer me voor te stellen hoe het is om achter op een tandem te zitten, niets te zien en overgeleverd te zijn aan een voorrijdster.’ ‘Je mag best bij Agnes achterop hoor!’ bood Ria impulsief aan. ‘Dan kun je het zelf beleven.’ Nog geen kwartier later zat er een journaliste met gesloten ogen achter op de tandem. Een bijzondere ervaring … zowel voor Laurie Karine als voor mij.

Het artikel én een prachtige foto staan in Toeractief nummer 1/februari-maart 2015.

Een interview, hoe kom je daaraan?

Toeractief januari 2015 023

 

Share